هر كس در مجلسي كه ولايت و مكتب ما را شكوفا مي‌كند شركت نمايد، دل او هرگز نخواهد مرد، در آن روزي كه دل‌ها مي‌ميرند.

خداوند برای اینكه ریشه‌ی اختلافات را بسوزاند، در آیات ١١ و ١٢ از سوره‌ی مباركه حجرات ٦ عامل تفرقه را ذكر كرده و ما را از آن‌ها برحذر می‌دارد:

مُعَلّی از صحابه‌ امام صادق? می‌گوید: از آن حضرت پرسیدم: یك مسلمان نسبت به مسلمان دیگر چه وظیفه‌ای دارد؟ فرمودند: «هفت حق به گردن هر مسلمان هست كه باید نسبت به مسلمان دیگر رعایت كند. انجام همه آن‌ها واجب است و اگر در هر كدام سستی كند، از اطاعت و بندگی خدا خارج می‌شود». عرض كردم: آن وظایف كدام است؟ فرمودند: «من نگران توام! می‌ترسم بگویم و عمل نكنی!» عرض كردم: از خدا یاری می‌خواهم، كه همه نیروها از اوست. فرمودند: «كمترین حقّ برادر مسلمانت این است كه هر چه برای خود می‌پسندی، برای او هم بخواهی و هر چه برخود روا نمی‌داری، برای او نیز نخواهی. دومین وظیفه تو آن است كه او را به خشم نیاوری و رضایت او را فراهم سازی و خواسته او را در صورت توان انجام دهی. سومین وظیفه آن است كه با جان و مال و زبان و دست و پای خود، او را یاری كنی. چهارم آن كه راهنما و چشم و آیینه‌ی او باشی. پنجم آن كه نكند او گرسنه بماند و تو سیر باشی، یا او تشنه باشد و تو سیراب، یا بی‌لباس باشد و تو پوشیده! ششم آن كه اگر تو خدمت‌كاری داری و او ندارد، خدمت‌كارت را نزد او بفرستی تا غذایش را فراهم كند و لباسش را بشوید و بسترش را آماده سازد. هفتم آن‌كه سوگندش را بپذیری و دعوتش را قبول كنی و در بیماری عیادتش كنی و بعد از مرگ، در تشییع جنازه‌اش حاضر شوی و اگر به چیزی محتاج شد ـ پیش از آن كه اظهار كند ـ در رفع نیاز او شتاب كنی».